Tłumaczenie symultaniczne odbywa się na żywo, co wymaga doświadczenia, umiejętności działania pod presją przy jednoczesnym zachowaniu precyzji.

Czym jest tłumaczenie symultaniczne?

Tłumaczenie symultaniczne polega na tłumaczeniu tekstu na bieżąco, bez możliwości powtórzenia, wykonywane przykładowo podczas konferencji, szkolenia, transmisji na żywo. Konieczne jest stworzenie tłumaczowi odpowiednich warunków do pracy, aby mógł się w pełni skupić, precyzyjnie wykonać powierzone zadanie, zachowując dokładność i wysoką jakość świadczonych usług.

Co warto wiedzieć o tłumaczeniu symultanicznym?

Tłumaczenie symultaniczne, czyli ustne, bez przygotowanego wcześniej tekstu, jest wykorzystywane w przypadku języka migowego, aby przekazywać na bieżąco informacje osobom słabosłyszącym, Głuchym.

Januszowe wskazówki Tytuł: Czym jest tłumaczenie symultaniczne? Treść: Polega na tłumaczeniu tekstu na bieżąco, bez możliwości powtórzenia. Wykonywane przykładowo podczas: konferencji, szkolenia, transmisji na żywo. Daje dostępność treści dla Głuchych i słabosłyszących.

Zapewnienie tłumaczenia między językiem fonicznym a językiem migowym pozwala na zrealizowanie dostępności dla odbiorców ze szczególnymi potrzebami.

W tym celu najlepszym rozwiązaniem jest skorzystanie z usług profesjonalnych tłumaczy polskiego języka migowego, którzy mają duże doświadczenie – OFERTA.

Visual Vernacular, znane także jako VV, to fascynujący i wyjątkowy sposób komunikacji, który opiera się na połączeniu słów i gestów. Jest to metoda wyrażania myśli, emocji i informacji przy użyciu wyłącznie ciała i mimiki.

Visual Vernacular – geneza i historia

Visual Vernacular ma swoje korzenie w języku migowym, ale stanowi unikalną odmianę komunikacji. Pierwsze ślady VV można odnaleźć w latach 60. XX wieku w Stanach Zjednoczonych, gdzie środowisko niesłyszących rozpoczęło eksperymenty z nowymi formami wyrażania się. Technika ta rozwijała się i ewoluowała w miarę upływu lat, stając się wyrafinowaną i wszechstronną formą komunikacji.

Zastosowanie i wpływ Visual Vernacular

Visual Vernacular znalazło zastosowanie w różnych dziedzinach. Jest szczególnie użyteczne dla niesłyszących i głuchoniemych osób jako alternatywna forma komunikacji, która pozwala im wyrażać swoje myśli i uczucia. Ponadto, VV jest często wykorzystywane w teatrze, sztuce ulicznej i filmie, gdzie aktorzy mogą za jego pomocą kreować wyjątkowe i sugestywne sceny bez słów.

/*! elementor – v3.16.0 – 17-10-2023 */
.elementor-widget-image{text-align:center}.elementor-widget-image a{display:inline-block}.elementor-widget-image a img[src$=”.svg”]{width:48px}.elementor-widget-image img{vertical-align:middle;display:inline-block}

Januszowe wskazówki Tytuł: Co to jest Visual Vernacular? Treść: Rodzaj sztuki związany z kulturą Głuchych. ŁĄCZY ELEMENTY: mimiki twarzy, pantomimy, gestów, języka migowego, storytellingu, poezji kształtu, ruchu ciała. NALEŻY JEDYNIE DO ŚRODOWISKA GŁUCHYCH

Ciało i mimika

Jednak VV to nie tylko narzędzie komunikacji i sztuki. Ma również wpływ na sposób, w jaki ludzie myślą o komunikacji i wyrażaniu emocji. Pomaga zrozumieć, jak istotne jest ciało i mimika w procesie komunikacji, a także rozwija wrażliwość na niuanse gestów.

Sztuka, a język migowy?

Tak, Głusi mają sztukę w języku migowym, ale nie wszędzie można liczyć na jej odpowiedni rozwój i poparcie.

Dziedziny sztuki w języku migowym

Tak jak każdy kraj posiada swój język migowy, tak również sam język migowy posiada własny język sztuki. Jest na to określenie „Kultura Głuchych”.
Język migowy tworzy osobną całość w sztuce. Sztuką możemy nazwać system komunikacji-sam język. Tworzy on miganą poezje, jak również system zachowań savoir-vivre.
Na przykład wiele osób posługujących się językiem migowym działają w dziedzinie muzyki, tworzą oraz tłumaczą piosenki na swój język by lepiej wyrazić siebie. Aktorstwo również jest dostępne dla tego języka i wiele osób posługujących się tym językiem podziela cechy aktorskie.

Dlaczego nie wszędzie się ona rozwija?

Ponieważ nie każda szkoła daje możliwości w rozwijaniu swoich artystycznych chęci młodym ludziom, jak też nie ma dużego poparcia na wystawianie sztuki w tym języku dla szerszej grupy odbiorców.

Czy PJM jest biedny? Nie, język migowy nie jest ubogi. Jednak nie na każde słowo w języku polskim jest odpowiedni znak. Dlaczego tak się dzieje? Kiedy nie ma Głuchych specjalistów w danej dziedzinie, to nie ma natywnego użytkownika, który by nadał odpowiedni znak danemu słowu.

 

Tłumacz PJM – jasne ubranie

Gdyby tłumacze języka migowego ubierali białe ubrania lub w kolorze skóry, to ich ręce nie byłyby wyraźne.

Oczywiście są wyjątki – widziałem świetną bajkę, gdzie tłumacze byli ubrani na żółto, ręce były wyraźne i całość pasowała do bajki.

Jednak przyjęta jest forma, aby tłumacz miał ubranie kontrastujące do koloru skóry. Zatem…

Tłumacz PJM – ciemne ubranie

Telewizja, spoty, konferencje, a tłumacz ubrany w jednolitym kolorze: czarnym, granatowym, brązowym…

Jak widzisz takiego tłumacza to jego ręce są wyraźne, a co najważniejsze, nie skupia na sobie uwagi.

Czarne ubranie nie przykuwa uwagi, jak kolor różowy – nawiązanie do Barbie.

Czego się uczymy?

Jeśli zatrudniasz tłumacza, a on wykonuje zlecenie w ubraniu jasnym, to jest sygnał ostrzegawczy.

Taki tłumacz nie jest profesjonalistą.

Jeśli tłumacz jest ubrany na czarno lub inny ciemny kolor, ale jego koszulka, koszula, sweter mają napisy, jakieś świecące ozdoby to… nie jest on profesjonalistą.

 

Wystarczą napisy – MIT

W poprzednim poście – jeśli nie czytałeś kliknij TU! – mówiłem jaki rozmiar powinien mieć tłumacz PJM.
Wiemy, że jest to ważne, aby g/Głuchy odbiorca mógł obejrzeć program z wyraźną sylwetką tłumacza.
Jednak panuje mit, że wystarczą napisy, bo jak g/Głuchy nie słyszy, to na pewno dobrze pisze.
Nie każdy g/Głuchy zna dobrze język polski. Pamiętajmy to język obcy.
To tak jakbyś znał podstawy języka węgierskiego i musiał porozmawiać na temat lokalnej inwestycji. Czy to możliwe?
Zatem potrzebny jest tłumacz.

Wystarczy tłumacz PJM – MIT

Ale jak to? Część osób głuchych nie zna języka migowego. Mogą jednak znać język polski.
W takiej sytuacji dla nich ważne jest, aby były napisy.
Napisałem dwa zdania wcześniej „głuchy”, ale to się też tyczy: słabosłyszących i niedosłyszących.
Dbając zatem o dostępność – dodaj napisy i tłumacza.

Jak robić napisy?

Polecam świetną publikację Fundacji Kultura Bez Barier„NAPISY DLA OSÓB NIESŁYSZĄCYCH I SŁABOSŁYSZĄCYCH – zasady tworzenia”

Januszowe wskazówki. Tytuł: Napisy vs tłumacz. Treść: Czy same napisy wystarczą? Nie. Język polski jest językiem obcym dla wielu g/Głuchych. Zatem napisy dla takich osób są nie wystarczające. Czy sam tłumacz wystarczy? Nie. Nie, bo nie wszyscy słabosłyszący lub niedosłyszący znają dobrze język migowy.

Kiedy oglądamy telewizję lub spoty internetowe, to tłumacz PJM ma wielkość 1/16, 1/24 lub 1/32

To tak, jakby czytać umowę z czcionką w rozmiarze 6 lub rozmawiać przez telefon z głośnikiem na najniższej wartości, gdy jest głośno

Co ciekawe Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji (LINK) zarekomendowała wielkość tłumacza minimum 1/12 programów ogólnych, 1/8 w audycjach dla dzieci oraz więcej niż 1/8 w audycjach specjalnych.

Niestety w dalszym ciągu tłumacze są zmniejszani, bo „przeszkadzają” słyszącym widzom

Czego można się z tego nauczyć?

Organizując wydarzenie, które będzie transmitowane lub wyświetlane na telebimach, zadbaj o rozmiar minimum 1/8

Głusi będą mogli całkowicie odebrać twoje wydarzenie w pełni

Która z tych form jest poprawna: głuchy, głuchoniemy czy niesłyszący? Jesteś tego ciekawy? Przeczytaj artykuł o poprawnym słownictwie.

Ostatnio mówiłem o pokorze, dlaczego ta cecha jest potrzebna tłumaczowi.

Dziś przyjrzyjmy się kwestii „feedbacku”. Osobiście uwielbiam go. Dlaczego?
Dzięki tej informacji zwrotnej mogę podjąć kroki, żeby się rozwijać w jakiejś sprawie, nauczyć się czegoś nowego lub nie zmieniać się

Gdyby nie feedback, to bym mógł myśleć o sobie, że jestem najlepszy i koniec kropka lub uważać siebie za ciamajdę, ale nie tego smerfa

A wy w swojej pracy lubicie feedback?
W czym wam pomaga?

Każdy z nas ma inny charakter. Jest to piękne, bo każdy jest inny. Jednak są cechy, które każdy powinien posiadać. W szczególności tłumacza PJM. Jaka to cecha? POKORA
Bez tej cechy nie jest możliwe kształcenie siebie, bo nie będziemy otwarci na rady oraz feedback. Pokormy tłumacz przyzna się do błędu oraz będzie się korygować. W ten sposób będzie chciał zapewnić jak najlepszą jakość swoich usług. Jeśli jesteś tłumaczem przemyśl:

Jaki jest Twój stosunek do rad i wskazówek?

Czy lubisz otrzymywać feedback?

Czy jesteś gotowy na radę nawet od tłumacza młodszego lub z mniejszym stażem?

Jeśli prowadzisz firmę i korzystasz z usług tłumacza sprawdź:

Czy tłumacz, którego zatrudniasz jest pokorny? Zobaczysz to po jego podejściu do Głuchych odbiorców.

Czy się wywyższa i uważa, że wszystko wie, czy potrafi też się przyznać do błędu?

Taka kontrola pomoże w najlepszym tłumaczeniu i odbiorze informacji przez Głuchych.